به گزارش جام ورزش ، با گذشت نزدیک به یک سال از برکناری پرحاشیه محمدحسین محبی از ریاست هیأت کشتی کرمانشاه، این رشته پر مخاطب در کرمانشاه همچنان در بلاتکلیفی مدیریتی به سر میبرد بلاتکلیفیای که برخاسته از لجاجت، بیتدبیری و دخالتهای غیروَرزشی علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی فردی که بیش از آنکه دغدغه پهلوانی و پیشرفت کشتی را داشته باشد به نظر میرسد منافع شخصی، تسویهحسابهای پنهان و نفوذ افراد خارج از بدنه ورزش، راهنمای تصمیمگیریهای او شدهاند. تصمیماتی که بدور از اخلاق و منش پهلوانی و کشتی است و ادامه همین روند از سوی ریس فدراسیون سقوط اخلاقیات در کشتی ایران دور از ذهن نیست
از شهریور ۱۴۰۲، کشتی کرمانشاه، استانی با پیشینهای درخشان در تولید قهرمانان ملی و بینالمللی وارد مرحلهای از بیثباتی و بلاتکلیفی شد. وضعیتی که ریشه در برکناری ناگهانی و جنجالی محمدحسین محبی، پیشکسوت نامدار و محبوب این دیار، از ریاست هیأت کشتی استان دارد. این برکناری که به اذعان بسیاری از ناظران و فعالان ورزشی و رسانه ای ، تحت فشارهای مستقیم و غیرورزشی یکی از نمایندگان مجلس از حوزه کرمانشاه صورت گرفت، تصمیمی که بدون موافقت و حتی با مخالفت رسمی ورزشکاران، مربیان، پیشکسوتان و مدیریت وقت اداره کل ورزش و جوانان استان انجام شد و در نهایت تصمیم نهایی را شورای حکمیت ورزش گرفت
پس از برکناری محبی ، علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، در اقدامی پرسشبرانگیز و خلاف رویههای حرفهای با همراهی همان نماینده مجلس، فردی سیاسی و فاقد پیشینه مشخص ورزشی را بهعنوان سرپرست هیأت منصوب کرد. این انتصاب که با عنوان اصلاح امور کشتی استان از آن یاد می شد در واقع در جهت افزایش کنترل و مهندسی روندهای بعدی به نظر میرسد انجام شده است.
اگر چه بر خلاف پیش بینی ها کامران ملکی سرپرست هیات کشتی استان با قدرت و با برنامه وارد میدان شد و از حضور مربیان و کارشناسان جوان در بدنه کشتی استان استفاده کرد و توانست میزبانی مسابقات کشتی قهرمانی آزاد جوانان کشور را به شایستگی برگزار کند اما در ادامه با واقعیت های سخت مدیریت کشتی در سایه کارشکنی های ریس فدراسیون مواجه شد
در همین مسیر و پس از حدود ۸ ماه کامران ملکی، سرپرست وقت هیأت کشتی استان، علیرغم موانع موجود، تمام فرآیندهای لازم از جمله فراخوان ثبتنام، بررسی صلاحیتها و تکمیل مستندات اداری را با هماهنگی اداره کل ورزش و جوانان استان انجام داد. چهار نفر ثبتنام کردند، سه نفر تأیید صلاحیت شدند و همهچیز برای برگزاری مجمع مهیا بود اما در ادامه با بیتوجهی عمدی و بیپاسخ گذاشتن مکاتبات رسمی، فدراسیون از اعلام زمان انتخابات خودداری کرد. تا اینکه این روند باعث استعفای ملکی شد و خلیل تنها از پیشکسوتان کشتی استان که سابقه حضور در هیات کشتی استان را دارد علیرغم تمام مشکلات سکان سرپرستی را در دست بگیرد
جالب آنکه، بهرغم فراهم بودن تمامی مقدمات و نبود هیچ مانع قانونی یا فنی، در روزهای اخیر فدراسیون طی مکاتبهای رسمی خواستار اعلام فراخوانی مجدد برای کاندیداتوری شده است؛ اقدامی که بنا به تأکید فریبرز ظریفی، مدیر گروه توسعه ورزش قهرمانی و حرفهای اداره کل ورزش و جوانان کرمانشاه در گفتگو با « ایسنا » این اقدام را کاملاً مغایر با آییننامه جاری فدراسیونها دانسته و تصریح کرده که چنین درخواستی نه تنها غیرضروری است بلکه در تعارض آشکار با اصول حقوقی، نظم اداری و شأن هیأتهای استانی قرار دارد و به ناچار برای حل این بن بست و کارشکنی های فدراسیون کشتی با معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش مکاتباتی از سوی اداره ورزش و جوانان استان در حال انجام است
در این میان، آنچه بیش از همه نگرانکننده به نظر میرسد، استمرار روندی است که از منافع شخصی، نگاههای محدود و اعمال نفوذهای بیرون از دایره ورزش تغذیه میکند.
نگاه سرد ، مغرضانه ، و پر از تنش و حسادت علیرضا دبیر به چهرههای اصیل و تأثیرگذار ورزش کشور ، از رسول خادم گرفته تا برادران محبی و حتی علی دایی که بعضاً نمی تواند آن را پنهان کنید و بطور آشکار آن را در برنامه های تلویزیونی که همسو و همفکر خود است مغرضانه بیان می کند و او را به شخص منفور سال های اخیر ورزش ایران تبدیل کرده است موضوعی است که دیگر بر کسی پوشیده نیست.
سوگیریهای آشکار فدراسیون در برخورد با چهرههای مستقل و ریشهدار، مسیر توسعه این ورزش ملی را با چالش روبهرو کرده و باعث ریزش سرمایه اجتماعی کشتی در استانهایی همچون کرمانشاه که کشتی بخشی از فرهنگ، هویت و افتخار مردم آن است، شده است
این تعویقهای بیدلیل و تصمیمگیریهای سوالبرانگیز، کشتی کرمانشاه را به حاشیه بردهاند، در حالی که انتظار میرفت فدراسیون بهعنوان نهاد متولی، زمینه را برای بازگشت این استان به جایگاه شایستهاش فراهم سازد. برگزاری مجمعی که همه مقدمات آن فراهم شده، سادهترین اقدامی است که میتواند امید را به جامعه کشتی استان بازگرداند، اما این امید هر بار با تصمیمی جدید و گاه متضاد از سوی فدراسیون، به تعویق میافتد.
در پایان باید گفت : مجموعه اقدامات فدراسیون کشتی در قبال کرمانشاه، از برکناری پرحاشیه محبی گرفته تا تعویقهای مکرر در برگزاری مجمع و نصب افراد نزدیک به رئیس فدراسیون، بیش از آنکه ناشی از یک استراتژی حرفهای باشد، بازتابی است از لجاجت شخصی، نگاه انحصاری و بیاعتنایی به سرمایههای انسانی این رشته. این در حالی است که وزارت ورزش و معاونت توسعه ورزش قهرمانی باید بهعنوان مرجع ناظر، با مداخله قانونی و قاطع، مسیر را برای پایان این بلاتکلیفی و بازگشت کشتی کرمانشاه به مدار توسعه هموار کنند.
کشتی کرمانشاه، با ریشهای عمیق در سنت قهرمانپروری و هویت پهلوانی، سزاوار بیمهری و کارشکنی نیست.
آیندهی این رشته در استان تنها زمانی تضمین خواهد شد که عقلانیت ، قانونمداری و احترام به پیشکسوتان جایگزین رفتارهای شخصی، جناحی و مبتنی بر حب و بغض شود.
