مریم قوی- جام ورزش – اگر نگاهی به وضعیت رشتۀ ورزشی دوچرخه سواری استان کرمانشاه در دهۀ هشتاد، بیاندازیم می بینیم که هیئت این رشتۀ ورزشی در آن دوران عملکرد بسیار خوب و چندین دوچرخه سوار چه در بخش بانوان و چه در بخش آقایان، در سطح تیم ملی داشته است. همین امر نشان می دهد که استان کرمانشاه در این رشتۀ ورزشی استعدادهای خوبی دارد. اما از سال ۹۰-۸۹ عملکرد این هیئت ورزشی رو به افول بوده تا جایی که سال هاست هیچ دوچرخه سوار کرمانشاهی در مسابقات کشوری حضور نداشته
سیامک ادبی ، پیشکسوت دوچرخه سواری – عکاس : ایرج الیاسی
حتی در مسابقات سنین پایه! به دنبال چرایی این اتفاقات با «سیامک ادبی» دوچرخه سوار ملی، مربی و پیشکسوت دوچرخه سواری استان که حدود ۲۰ سال ریاست هیئت دوچرخه سواری استان را برعهده داشته و می توان گفت دوران طلایی دوچرخه سواری استان کرمانشاه مربوط به دوران ریاست اوست گفت و گو کردیم.
او با اشاره به اینکه دوچرخه سواری کرمانشاه، در حد برگزاری چند همایش در داخل ورزشگاه ۱۵ خرداد کوچک شده است گفت: «دوچرخه سواری کرمانشاه از سال ۹۰-۸۹ به بعد کلاً نابود شده است. چرا؟ چون برای پیشرفت آن باید وقت بگذاری! باید هزینه کنی! برای پیشرفت آن باید اسپانسر پیدا کنی!»
او ادامه داد: «متاسفانه روسای که طی این سال ها ریاست هیئت دوچرخه سواری کرمانشاه را در دست گرفته اند فقط به دنبال برگزاری همایش آن هم در ورزشگاه ۱۵ خرداد بوده اند. برگزاری همایش مربوط به هیئت همگانی است نه هیئت دوچرخه سواری! وظیفه هیئت های ورزشی قهرمان پروری است.
اگر بخواهیم دوچرخه سواری استان پیشرفت کند باید مسابقه برگزار کنیم آن هم در ردۀ سنی پایه و در داخل خیابان! تا مردم بیایند ببینند، نه داخل ورزشگاه! برای پیشرفت باید ورزشکار به مسابقات اعزام کنیم!»
این پیشکسوت دوچرخه سواری با اشاره به اینکه دوره های مربیگری که طی این سال ها توسط هیئت دوچرخه سواری کرمانشاه برگزار شده خروجی خوبی نداشته است اظهار کرد: «من فکر می کنم از سال ۹۰ تا به امروز هیئت دوچرخه سواری کرمانشاه حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ کارت مربیگری داده است! خروجی این همه کارت مربی کجاست؟
چرا یک نفر ورزشکار تحویل جامعۀ دوچرخه سواری استان نداده اند؟ طرف نمی تواند به راحتی با دوچرخه رکاب بزند اما کارت
مربیگری دارد! چرا کارت مربیگری را اینطور بی ارزش می کنند؟»
باشگاه دوچرخه سواری حرفه ای نداریم!
می توان گفت که باشگاه های دوچرخه سواری می توانند یکی از مراکز مهم قهرمان سازی باشند! سیامک ادبی در این باره گفت: «ما در کرمانشاه باشگاه های دوچرخه سواری حرفه ای نداریم، باشگاه هایی هم که فعال هستند بیشتر فعالیت های گل گشتی می کنند تا قهرمان سازی! فقط یک باشگاه دوچرخه سواری در ورزشگاه پانزده خرداد داریم که روی سنین پایه کار می کند از بچه ها شهریه هم می گیرد اما تا حالا هیچ خروجی نداشته است تا جایی یک دوچرخه سوار نداشتند که به مسابقات کشوری که چند روز پیش در اسدآباد برگزار شد بفرستند.
چرا از همان بچه هایی که پول می گیرند به مسابقات نفرستادند؟ آن ها دارند از امکانات اداره ورزش استفاده می کنند چرا هیچ خروجی ندارند؟»
او ادامه داد: «امسال مسابقات سنین پایه برگزار شد اما کرمانشاه هیچ نماینده ای نداشت؛ کارشناسان اداره کل، رئیس و دبیر هیئت دوچرخه سواری باید این مسئله را پیگیری کنند. ببینید رئیس هیئت ایلام ۲ نفر را با ماشین خودش به مسابقات برده و برگردانده هزینه چندانی هم برایش نداشته. مگر تا اسدآباد چقدر راه است؟
مسئولان هیئت بچه های خودشان که همگی دوچرخه دارند را به مسابقه می بردند مسابقات قهرمانی جهان که نبود؛ در سطح سنین پایه ۹۰-۸۹- و ۸۸ بود. همین که در مسابقات حضور می داشتند کافی بود. اگر بهانه مشکل مالی و نداشتن بودجه بوده است به مدیرکل اداره ورزش می گفتند. آقای عزتی مدیرکل اداره ورزش که خودش قهرمان و ورزشکار حرفه ای است برای پیشرفت ورزش در سنین پایه همه کار می کند.»
مشکلاتی که پیش آمده مربوط به هیئت های گذشته است!
«سیامک ادبی» با اشاره به اینکه مشکلات پیش آمده برای دوچرخه سواری استان مربوط به هیئت های گذشته است گفت: «آقای شیری تازه آمده است و مشکلات موجود به او ربطی ندارد اما او باید بتواند برای پیشرفت دوچرخه سواری استان اسپانسر پیدا کند و برای هیئت پول بیاورد؛ وظیفه رئیس هیئت همین است. بقیه کارهای هیئت و جمع کردن یک تیم قوی و دلسوز هم وظیفۀ دبیر هیئت است.
من از آقای جوادیان دبیر هیئت که سال هاست با او دوست هستم هم می پرسم که طی این پنج ماهی که به هیئت آمده چکار کرده است؟ من از او درخواست می کنم افرادی که عمکرد خوبی ندارند را کنار بگذارد چون کسی که مسئولیتی را می پذیرد باید در قبال آن مسئولیت انجام وظیفه بکند.»
او ادامه داد: « زمانی که هیئت دوچرخه سواری را تحویل دادم شش میلیون تومان داخل حساب هیئت بود؛ آن زمان قیمت یک پراید، هشت میلیون تومان بود.
چرا الان هیئت پول ندارد؟ زمانی که من هیئت را تحویل دادم ۲ دستگاه موتور اسکورت در هیئت وجود داشت آن موتورها کجا هستند؟ من از مسئولین می خواهم پیگیری کنند و آن موتورها را به هیئت برگردانند. چون دوچرخه سواری جاده به موتور یا ماشین اسکورت نیاز دارد.»
او اظهار کرد: «ببینید سال ۹۹ بود که چند دوچرخه سوار از من خواستند که در مسابقات در کنارشان باشم چون دوچرخه سواری و کرمانشاه را دوست دارم پذیرفتم؛ آن زمان حدود ۸۰ میلیون تومان برای آنها هزینه کردم هیچ پولی هم از هیچ دوچرخه سواری نگرفتم، سال ۱۴۰۰ آن تیم نایب قهرمان جوانان ایران شد و ۳ سه تا از بچه ها هم به اردوی تیم ملی بردم و خودم هم مربی اردوی تیم ملی شدم
در نهایت هیئت آن دوره ۲ میلیون تومان از آن پول را به من بازگرداند این را به این خاطر می گویم که باید آدم های دلسوز پای کار بیایند تا دوچرخه سواری این شهر پیشرفت کند.»
این پیشکسوت دوچرخه سواری در پایان در پاسخ به این سوال که چرا با هیئت دوچرخه سواری همکاری نمی کند گفت: «آقای شیری از من دعوت کرد که با آنها همکاری کنم گفت پول و اسپانسر هم میاورم؛ من هم گفتم می آیم اما نه با این کادری که هجده سال است دوچرخه سواری این استان را نابود کرده اند!»
